vrijdag 3 oktober Annie Keating

Mix van Country en Folk

Tegenwoordig worden vrouwelijke singer-songwriters gauw vergeleken met illustere voorbeelden als Lucinda Williams, Gillian Welch en Mary Gauthier. Ook Annie Keating wist hier niet aan te ontsnappen en werd in de pers omschreven als ‘a wise mix of Lucinda Williams songwriting, Gilliann Welch guitar and a vocal all her own’. Annie Keating heeft drie platen op haar naam staan: The High Dive, Take The Wheel en Belmont. De muziek is samen te vatten als een mix van country en folk met zowel een tedere als een meer rockende kant.Ze schrijft tijdloze,verhalende songs waarin onderwerpen als liefde en strijd de boventoon voeren.

Annie Keating groeit op in de buurt van Belmont / Massachusetts waar ze op 14 jarige leeftijd haar eerste gitaarlessen krijgt van een jeugdvriend. Ze begint liedjes te schrijven en gaat in bandjes spelen in de omgeving van Boston. Hierna verhuist ze naar Brooklyn New York en de muziek raakt op de achtergrond. Ze is als activiste betrokken bij de burgerrechten en de milieubeweging, maar begint na verloop van tijd toch weer liedjes te schrijven en op te treden. In 2004 verschijnt haar debuutplaat The High Dive, twee jaar later gevolgd door Take The Wheel en in 2008 is haar derde plaat Belmont ‘independent’ uitgebracht.

Voor het eerst naar Europa

Gepassioneerde muziek en intieme songs over jeugd, relaties en verbroken liefdes.  Citaat uit The Village Voice: ‘One of those singer-songwriters that lets her music do the talking. Her style invokes a cross between Willie Nelson and John Prine and you don’t get any better than that’. De plaat is geproduceerd door Jason Mercer (bassist bij Ron Sexsmith) en Chris Tarrow (GrooveLily en Goodbye Girl Friday) en is bij CD Baby de best verkopende plaat sinds maanden. Het album Belmont debuteert op nummer 6 in de EuroAmericana Chart en in oktober komt ze voor het eerst naar Europa. En is dus te zien op het TakeRoot festival. Annie Keating wordt tijdens haar toer begeleid door gitarist / producer Chris Tarrow.

Thomas Kaldijk

Vrijdag 23 mei

Romi Mayes is een Canadese vrouwelijke singer songwriter die op het podium gestaan en getoerd heeft met o.a. Billy Joe Shaver, Fred Eaglesmith, Gurf Morlix, Sam Baker, Hayes Carll en Bo Ramsey en nog vele anderen in de roots muziek scene. Zij staat eveneens bekend als één van de hardst werkende onafhankelijke artiesten in Canada.

In 2006 verscheen haar plaat waarmee ze doorbrak, het prachtige “Sweet Somethin’ Steady”, die werd geproduceerd door Gurf Morlix. Vanaf dat moment werd Romi Mayes een gerespecteerd en veel gevraagde artieste in Amerika en Europa.

In 2007 werd “Sweet Somethin’ Steady” onderscheiden met de titel ‘album van het jaar’ en kreeg ze tevens een onderscheiding voor beste liedjesschrijfster bij de uitreiking van de Canadese Music Awards.

In het voorprogramma zal zanger, gitarist Edwin Jongedijk van de band Taneytown een aantal nummers ten gehore brengen van de nieuwe cd van de band die binnenkort uitgebracht wordt.

Thomas en Vanessa Peters op vrijdag 26 oktober 2007

In de vorige eeuw vertrokken veel Italianen op zoek naar een goede toekomst naar de Verenigde Staten. Vanessa Peters, een geboren Texaanse, deed het tegenovergestelde: zij toog juist vanuit Austin naar Italië en vestigde zich voor een aantal maanden per jaar in Castiglion Fiorentino, Toscana. Aldaar maakte ze kennis met plaatselijke muzikanten, waarmee ze even later Ice Cream on Mondays oprichtte..

Nu, vijf cd’s en duizenden kilometers kris-kras door de Verenigde Staten, Italie, Duitsland, Tsjechie en Nederland verder, is de ster van Peters nog altijd reizende. In haar thuisstaat behoort ze inmiddels tot de top 10 beste singer-songwriters, en wordt vaak vergeleken met Aimee Mann, Patty Griffin, Suzanne Vega en Sarah Harmer. Haar laatste cd “Little films” oogst momenteel lovende kritieken in zowel Europa als Amerika. Tijdens haar Nederlandse tour wordt Vanessa bijgestaan door Manuel Schicchi, Alex Akela en Gino Bombrini.

Thomas met Chatham County Line op vrijdag 24 augustus 2007 na het radio programma bij Janssen te Veendam

Chatham County Line waarvan de leden zowat hun eerste stapjes deden met banjo, mandoline en fiddle in de knuist. Nou, niet helemaal, en eigenlijk komen ze uit de stad en zijn ze ook niet vies van Byrds-achtige countryrock, maar vreselijk goed zijn ze hoe dan ook. En ze staan er toch ook maar mooi in hun zondagse pak met hun akoestische instrumenten rond één microfoon het is een bluegrasskwartet met een rock 'n' roll-houding. Zo wordt er met ontzettend veel energie en humor rond deze ene microfoon een geweldig concert gegeven. De twee frontmannen zijn allebei even sterke zangers, en ze weten exact hoe ze optimaal van die ene microfoon gebruik moeten maken - zo wordt er voor de tweede, stem drie stappen afstand genomen, zodat het samen met de solozanger perfect klinkt. Maar ook instrumentaal zijn deze vier heren absolute topklasse

vr.1 juni: Ma-Rain live aan tafel bij Thomas

Marijn en Wouter begonnen hun samenwerking na vpro's moondive, na de eerste cd Stills die uitkwam in 1998 bij pink records.
Wouter Planteijdt is bekend van o.a. SJAKO!, en een van de beste gitaristen van nederland. Nico Brandsen heeft gespeeld met Ilse de Lange en OLA BOLA en speelt bij KANE, Peter Wassenaar heeft met Bram Vermeulen en Arthur Ebeling opgenomen en getourd
 Richard Heijermans is ook onderdeel van SJAKO! en vele andere projekten, Marijn Wijnands is begonnen als bassiste bij het new wave banje Mick Ness, heeft daarna in CUP CAKES en Boulevard Orkest als zangeres opgetreden, begon pas na het tweede kind met gitaarspelen en liedjes schrijven, hetgeen onmiddelijk resulteerde in de cd Stills. Na een lange stilte en thuis schrijven en opnemen met wouter planteijdt is de band ontstaan en maakt nu furore met sfeervol en prachtig samenspel.

Elliott Brood is een Canadees trio dat in 2006 debuteerde met het album 'Ambassador'. Het trio wordt gevormd door zanger Casey Lafore (Gitaar en zang), Stephen Pitkin (Percussie en zang) en Mark Sasso (zang, gitaar, banjo en ukulele). Drums en een elektrische gitaar worden afwisselend bijgestaan door banjo of akoestische gitaar. De band heeft een heel eigenzinnig soms zelfs mysterieus geluid dat bij vlagen diep graaft in de Amerikaanse roots traditie. Bluegrass, blues, folk en ook country zijn genres die allemaal van invloed lijken te zijn op Elliott Brood. Wanneer er dan toch een genre op geplakt dient te worden, dan noem het maar 'country noir'. Duistere, vaak traag opgebouwde liedjes en de korrelige stem van Mark Sasso vormen een bijzonder smaakvol geheel. In 2006 waren de heren al voor een aantal optredens in Nederland (onder meer als support-act van The Hackensaw Boys).

                                                                                   Thomas en Mark Sasso

Huiskamerconcert bij de familie Kaldijk

Soms heb je van die heerlijke muziekmomenten die je moet koesteren. Vanwege het bevrijdingsfestival in Veendam zijn The Cruzeros uit Kelowna / Canada bij ons in Veendam. Veendam en Kelowna hebben een samenwerkingsverband; het zijn zustersteden. De heren boden aan om een 'free houseconcert' bij me thuis te doen. Van het één kwam het ander. Nell Bryden was ook in de buurt, evenals de uit Baltimore afkomstige singersongwriter Karyn Oliver. Edwin Jongedijk en Joost Prinsen van Taneytown waren eveneens present evenals Gerry Wolthof van Still Going West / The Neil Young Mirror Band. Nodig vervolgens tegen de vijftig muziekvrienden uit en geniet vervolgens van prachtige, spontane jam sessies. Be Wever heeft een aantal foto's gemaakt die terug te vinden zijn op www.bogdike.nl en ga vervolgens naar 'foto's evenementen' / dan naar 'foto's van feestje'.  Voor mij en mijn vrouw een heel bijzondere avond en nacht.

 Thomas Kaldijk

Thomas met Kelly Pardekooper